29.08.2001

Kalpler taş oluyor da
Taşlar niye kalp olmasın?
Aslında bazıları kalptir biliyor musunuz?
Taş olarak algılarız yalnızca, bu haksızlıktır.
Çünkü taş damgası yemişlerdir bir defa.
Halbuki kabukları yumurta gibi inceciktir.
Bu kabuklarını kıramazlar nedense,
İçlerindeki güzellikleri kabuklarına yansıtırlar ancak,
rengarenk, capcanlı.
Kalp olduklarını haykırırlar sanki,
ama sesleri duyulamaz.
Kumsalda durup beklerler,
güzellikleri farkedilene kadar
öteki taşlar arasında.
Kalp olacağım diye beklerler sessizce.
Bir gün gelir, bir delikanlı bulur onları.
İlgi gösterir bu soğuk kayalara.
Renkler anlam kazanır, coşarlar delicesine.
Kalp gibi atmaya başlarlar, küt küt.
Sevgi gören, ısıtılan kalp,
kumsaldaki sıradan bir kaya değildir artık.
Can kazanır, kabuğunu delip geçer, sevgiyle,
İçinden gerçek güzellik fışkırır.
Bu kalpleri bulmak sizin elinizde.
Belki bu kalp sizin kalbiniz.
Ne duruyorsunuz, delikanlıyı beklemeyin,
kumsala gidip bulun şu taşı artık!

Reklamlar