28.04.2004

Arqadaşlar, biz robot tügülmüz. Robot bolsak bu kadar uzak yerlerden hep beraber mında toplanmaz idik. Bizlerni bir araga ketirgen, insanı insan yapqan yüce bir duygu bar, süygü. Bu süygü vatan ve millet süygüsüdür. Bu davada qarşılaşacagınız tüm zorluqlarnen başa çıqmaq içün kalbiniznin sesini dinleniz. İhtiyacınız olğanda o sizge hem yol kosterecek hem de küç berecektir.

Hepimiz kartiylerimizni pek süyemizdir. Onlarnı tüşündükçe, kordükçe ve andıkça kozlerimiz yaşnen tolar. Bu süygünü basit bir ırsi aqrabalıq ile açıqlamaq pek dogru olmaz. Bulay olsaydı eger sade öz aqrabamıznı süyer idik. Lakin pütün kartiylerimizde bizlerni onlarğa yaqlaştırğan, süydürgen ortaq ve ulvi degerlerni koremiz.

Menim yaşım sade 25 tügül, men 250 sene evvel Qırım’dan çıqqan yaştaman Kartiylerimiz 250 sene boyunca Qırım’da yaşaganları ulvi degerlerni maga qadar taşıdılar. Onlar da daha evvelden atalarından 2500 yıllıq degerlerni alğan ediler. Bizler bu degerlerni yaşatsaq 2500 yaşındamız demek mümkün. İşte kalbiniznin sesine qulaq asacagımız, asırlıq çınarnı yaşatmağa devam ettireceginiz bır iş: “sözlü tarih”.

Öz kartiynizni ne qadar süyesiniz? Bu süygünüz sadece onun elini öpmekle, onu qucaqlamaqla mı qaldı? Onu kaybetken soñ onun elini öpebilecek misiniz? Süygünüznü nasıl kosterdiniz? Mına, men kart anamnı, Gülsüm Anniy’ni keçken sene qaybettım. Balalıqtan mağa qaragan edı. 2500 senelik o ulvi degerlerni o mağa aşıladı, bularnı tüm menligimle issetem. O son senelerinde bile özünden kop bizlerni tüşünür ve bizlernin iyi insanlar olmamız içün hep telkinlerde bulunurdu. Bularnın tışında Gülsüm Anniy’den mağa ne qaldı? Onun aytqanı güzel maniler, tekerlemeler, türküler bar edi. Men şimdi bularnı aytıp olamayım. Men kelecekte ballarıma Gülsüm Anniy’nin sesini dinletemiycem, videosunu kosteremiycem. Özümnü o qadar milletçi sayğan men, imkânlarım olmasına ragmen men bularnı yapıp olamadım, keç qaldım. Asırlıq çınar devrilip ketti. Ardında sadece koz yaşı ve anılar qaldı, bir daha yaşayamaycaq degerler ise onunla birlikte köçüp ketti. Bundan soñ “keşkeler” fayda etmiycek. Keşke ona olan süygümü ses ve video qaydı ya da en azından yazı ile ölümsüzleştirgen bolsaydım. Keşke…

Allah’a şükür ki süygü kibi bir duygunu bizge bagışlagan. Bu duygunu tarih ile kelecek arasında bir koprü olması içün qullanayıq. Keçmişten bizge qadar kelgen ulvi degerlerni kelecekke taşıyayıq. Keleceknın savluqlu toplumu bolmamız içün mutlaq ama mutlaq bu degerlernin olması kerek. Onun içün yüreginizni sesleniz, o sizge yol kosterecek.

Reklamlar