Nameless Girl

Originally uploaded by timurblog.

Bu gördüğünüz adsız kızçıknın anası Syphilis hastası, babası da yok. Annesi de sonunda terk etmiş onu. Şimdi Akmescit’in soğuk bir hastanesinde pediatri bölümünde yapayalnız…

Çocukluğumu hatırlıyorum da… Küçükken bir bidondaki deterjanı su yerine içmiştim. Hemen hastaneye yetiştirdiler. Hatırladığım son şey lastik borulu bir şeyi burnuma koyuyorlardı. Herhalde anestezi içindi… Uyandığımda hastanede bir odada yapayalnızdım. Yüksek pencereden aşağıya bakar acaba annem orada mı merak ederdim. Bazen hemşire gelirdi. Onu sevmemiştim. Dışarıya çıkmak istiyordum. Niçin kapatılmıştım? Ben iyiydim! Odaya kapatılmaktan hemşireyi suçluyordum. Annem ve teyzem gelmişlerdi beni ziyaret etmeye. Onlardan ayrılmak ne kadar zordu… Kapalı bir odada, yapayalnız, cezalandırılmış…

Akmescit’te Tıp Fakültesi’nde okuyan Malezyalı bir arkadaşımın güncesinden aldım bu fotoğrafları. Bu dünya nereye gidiyor sorusunu sordurtan bir güncel bir yaşam hikayesini bizimle paylaşmış. Ben de bu duruma kayıtsız kalamadım, paylaşmak istedim…

Rusları sevelim ya da sevmeyelim, eğer içimizde biraz insanlık kaldıysa bunlara duygulanmadan kalmak olur mu? Anasına ve meçhul babasına istediğimiz kadar küfredelim, o sabinin suçu neydi bu dünyada? Ya bizim ruhumuz bedenine kavuşurken biz o zavallının yerinde olsaydık?

Biz dünyanın gidişatına ne kadar kayıtsız kalabiliriz? Bizim gençlerimiz, gelecekteki çocuklarımız işte bu balanın ana ve babasının gibi birilerinin komşusu olacak, aynı okulda okuyacak, aynı işte çalışacak, aynı barda – diskoda eğlenecek, vs. İstediğiniz kadar balanızga eğitim verin, çevreden nasıl koruyacaksınız?

Nameless Girl Nameless Girl Nameless Girl

Bu yazının asıl kaynağını merak ederseniz…

Yine aynı kızçıknın yer aldığı bir başka sayfaya bakmak isterseniz…